திங்கள், 27 ஜூலை, 2015

பொறாமை

"இவனுங்கள மாதிரி வாழணும்யா.... எந்த கவலையும் இல்ல.... எவன் என்ன சொல்வானோன்னு ஒரு பயமும் இல்ல....ஹ்ம்ம்...." என்று கிட்டத்தட்ட எல்லோருமே பெருமூச்சு விடும் வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் குருவிக்காரர்கள் என்று சொல்லக்கூடிய நரிக்குறவர்கள்.....



அவர்கள் வாழ்க்கை பார்த்து பொறாமை படும் யாருமே அவர்கள் வாழ்க்கையை வாழ தயாராக இல்லை.....

பொறாமை என்பது நமக்கு ஏறமுடியாத உயரத்தில் இருப்பவர்கள் மீது மட்டும் வருவதல்ல.. நமக்கு இறங்கமுடியாத பள்ளத்தில் இருப்பவர்களின் மீதும் வருகிறது.....

நமக்கான வாழ்க்கையை வாழ முடியாமல் இந்த பொறாமை தடுப்பதை மட்டும் உணரவே முடிவதில்லை.....

பணம், நகைகளுக்கு எது பாதுகாப்பு???

நண்பர் ஒருவரின் பக்கத்தில் கீழ்கண்ட தகவலை படித்தேன்.... தகவலும், அதற்கான மாற்று யோசனையும்..... அடடா.... சான்சே இல்ல..... வாட் அன் ஐடியா சார்ஜி.....



திடீரென வங்கியில் தீப்பிடித்தோ,கொள்ளை நடந்தோ
உங்கள் லாக்கரில் உள்ள பணம்,நகை பரிபோனால் இழப்பீடு எதுவும் பெறமுடியாது.
இந்த விதிமுறை நம்மில் பலருக்குத் தெரியாது.



அதனால்,லாக்கரில் ரொக்கம் வைப்பதைவிட, சேமிப்புக்கணக்கில் வைப்பதுதான் சிறந்தது.
வங்கியில் கொள்ளை நடந்தாலும் உங்கள் கணக்கில் பணம் பத்திரமாக இருக்கும்.

அதே போல ,லாக்கரில் நகையை வைப்பதைவிட அதை அடமானம் வைத்து நகை கடன் பெறலாம்.
உதாரணமாக,10 சவரன் நகைக்கு 25,000 ரூபாய் நகை கடன் பெறலாம். அடுத்த நாளே 24,000 ரூபாயை திருப்பி செலுத்தி விடவேண்டும்.

வட்டி விகிதம் ஆண்டுக்கு 12% என்று வைத்து கொண்டாலும்
25,000க்கு ஒரு நாளைக்கு 8.25 செலுத்துகிறீர்கள்.
மீதத்தொகையான 1000 ரூபாய்க்கு மாதமொன்றுக்கு 10 ரூபாய்தான் வட்டி. நகை தேவைப்படும்போது கணக்கை முடித்து கொள்ளலாம்.
இது நகை பாதுகாப்பு.

வங்கியில் கொள்ளை நடந்தாலும்,
தீ பிடித்தாலும் உங்கள் நகைக்கு வங்கி கண்டிபாக பொறுப்பேற்கும்.

நகைக்கு பாதுகாப்பு பேங்க் லாக்கரா ....நகை அடமானமா ?

தமிழ் எழுத்துக்கள் - 299 .

"ஸ்" "ஷ்" "ஹ்" "ஜ்" - போன்ற எழுத்துக்கள் எல்லாம் வடமொழி எழுத்து வடமொழி 
எழுத்து என்றே சொல்கிறார்களே.... வடமொழியில் எந்த மொழியில் இருக்கிறது 
இந்த எழுத்து வடிவம்?? சமஸ்கிருதமா?ஹிந்தியா?? ஒரியாவா? பெங்காலியா? 
அஸ்ஸாமியா ? பஞ்சாபியா???மராட்டியா????


என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய வரை இவைகள் எல்லாமே சம்ஸ்கிருத பாஷையை 
எழுதுவதற்காக  பின்னாளில் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ் எழுத்துக்கள் தான்.... 
அப்படி பார்த்தால்.. 
தமிழின் மெய் எழுத்துக்கள் மொத்தம் 18 +4 = 22. 
மொத்த எழுத்துக்கள் 247 +48 +4 = 299 .
இதை மறுப்பவர்கள் , இந்த எழுத்துக்கள் எந்த வடமொழியில் இருக்கின்றன என்று 
சொன்னால் நானும் தெரிந்துகொள்வேன்....

விட்டுக்கொடுங்கள்

ஒருமுறை என் நண்பன் ஒருவனுடன் வேறோரு பகுதியில் சுண்டாட்டம் 
(கேரம் போர்டு) விளையாடும் ஒரு இடத்திற்கு சென்றேன்...

அங்கே நண்பர்களுக்குள் பந்தயம் கட்டி சுண்டாட்டம் விளையாடினோம். 
அந்த பகுதியில் யாராலும் வெல்ல முடியாத ஒரு திறமையான ஆட்டக்காரராக 
திகழ்ந்த ஒருவருடன் நான் நேரடியாய் மோதும் (விளையாட்டில் தான்) சூழல் ஏற்பட்டது...


தம்முடைய திறமையான விளையாட்டின் மூலம் அந்த பகுதியில் "இந்த விளையாட்டில் 
இவரை ஜெயிக்க முடியாது " என்று ஒரு நிலையை தக்கவைத்திருந்தார் அவர். 
நானும் அவரும் விளையாடும்போது வர ஒன்றும் வெல்ல முடியாத ஆட்டக்காரர் 
இல்லை என்பது எனக்கு புரிந்தது... என்னுடைய ஆட்டத்தின் மூலம் வெற்றி வாய்ப்பை 
என் பக்கம் திருப்ப... அங்கு சேர்ந்திருந்த நண்பர்கள் மத்தியில் "வெல்லமுடியாதவர்" என்ற 
நம்பிக்கை வெகுவாக குறைந்தது...
எதிரில் ஆடிய நண்பரின் முகமும் பொலிவிழந்து ஒரு அவமான உணர்ச்சி தென்பட 
ஆரம்பித்தது.. இது அவருக்கு பெரிய கவுரவ பிரச்சினையாகவும் தெரிந்தது...
நான் என்னுடைய ஆட்டத்தின் தோரணையை மாற்றினேன்... வேண்டுமென்றே தவறு 
செய்தேன்.... அவருக்கு மேலும் மேலும் வாய்ப்புகள் கிடைக்க இப்போது அவரது முகம் 
பிரகாசமானது.. வாய்ப்புகளை மிகச்சரியாக பயன்படுத்திக்கொண்ட அவர் 
இப்போது நம்பிக்கையுடன் விளையாடி வெற்றி பாதையில் பயணிக்க தொடங்கினார்....
அங்கு குழுமி இருந்த அவரது நண்பர்கள் முகமும் பிரகாசிக்க தொடங்கியது.... 
இறுதி வெற்றி அவருக்கே கிடைத்தது... கிடைத்த பரிசுத்தொகை குறைவுதான் 
என்றாலும் அந்த பகுதியில் "வெல்ல முடியாதவர்" என்ற பெயரை 
தக்கவைத்துக்கொண்டதுதான் அவருக்கு மாபெரும் பரிசாக இருந்தது....

பிறகு என்னை தனிமையில் சந்தித்தார்.... கண்கள் கலங்க என் கைகளை 
பற்றிக்கொண்டு.... "நீங்க விட்டுக்கொடுக்கலன்னா நான் ஜெயிச்சிருக்க 
முடியாது பாஸ்.... இல்லன்னா எங்க நண்பர்கள்ல எல்லோருமே என்னை 
ரொம்ப இளக்காரமா பார்த்திருப்பாங்க.." என்றார்.. அது முதல் நானும் 
அவரும் நெருங்கிய நண்பர்களாகி விட்டோம்....

அன்று முதல் இன்றுவரை அவர்தான் என் முதன்மை நெருங்கிய நண்பராக 
இருக்கிறார்... அவர் பெயர் பழனிச்சாமி...

### இதை சொன்னது நான் அல்ல... தமிழ் திரைத்துறையின் திரைக்கதையில் 
ஒரு திருப்பத்தை ஏற்படுத்திய திரு பாக்யராஜ் அவர்கள். 
தன்னுடைய படத்தயாரிப்பு நிறுவனமான சரண்யா சினி கம்பைன்ஸ் 
முழு நிர்வாகத்தையும் இந்த பழனிச்சாமி அவர்களிடம்தான் கொடுத்திருக்கிறாராம் ...

சரியான நேரத்தில் சரியான இடத்தில் விட்டுக்கொடுத்தல் மூலம் 
ஒருவரை தலை நிமிரவைக்க முடியுமென்றால்... விட்டுக்கொடுப்போம்.. 
அவர் காலம் முழுக்க நம் தலை குனியாமல் பார்த்துக்கொள்வார்....

உழுபவனுக்கே நிலம் சொந்தம்

தெக்கி சீமையிலையும், கீழ சீமையிலையும் சுமார் பத்து பதினஞ்சு வருஷம் மழ தண்ணி இல்லாம கம்மா எல்லாம் காஞ்சு தரிசுக்காடா போச்சு......
மாடு கன்னெல்லாம் தண்ணி இல்லாம செத்துப்போச்சு..... கண்ணுக்கெட்டிய தொலவுக்கு சீமக்கருவ மரத்த தவிர வேறொன்னும் காணல...... அப்போ.. சோழ சீமைல நல்ல மழைதண்ணி, காவிரி தண்ணின்னு வெவசாயம் செழிப்பா இருந்துச்சு.....
புள்ளகுட்டியளாச்சும் காப்பாத்துவோம்னு கைல கெடச்ச பண்டம் பாத்திரங்கள எடுத்துகிட்டு சோழ சீமைக்கு (தஞ்சாவூர்) வந்து சேந்தவங்க பல பேரு....

சும்மா சொல்லக்கூடாது.... சோழ சீமைக்காரங்க தங்கம்...... வந்தவங்களுக்கு அவங்க அவங்க தோப்புலையோ, காலி மனைலையோ ஒரு கொட்டகை போட்டு தங்க வச்சாங்க.... விவசாய வேலையும் தொடந்து இருந்துச்சு......

வருஷத்துக்கு ஒருக்காதான் சொந்த ஊருக்கு போறது..... தாயமங்கலம் மாரியாத்தா கோயிலு தேர் திருவிழா ..... நாட்டரசன் கோட்டை கண்ணாத்தம்மன் கோயிலு மொளப்பாரி திருவிழா.. இப்படி எதுக்காச்சும்..... போயிட்டு ஒரு வாரம் பத்து நாள்ல சொந்தம் சோலி எல்லாம் பாத்துட்டு மறுபடியும் சோழ சீமைக்கே வந்திடுவாங்க......

அவங்க புள்ளைங்களும் இங்கனயே பள்ளிக்கூடத்துல சேர்த்து படிக்கவும் வச்சாங்க... இதெல்லாம் முப்பது முப்பத்தஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி உள்ள கத..... அப்புறம் புள்ளைங்கல்லாம் வளந்துட்டாங்க......நல்லா படிச்சு வேற வேற வேலைல சேர்ந்துட்டாங்க..... அங்கன பஞ்சமும் தெளிஞ்சு போச்சு..... எல்லோரு போய் ஊர் நாட்டோட, மக்க மனுஷங்களோட சேந்துட்டாங்க....இருந்தாலும் கிட்டத்தட்ட ஒரு தலைமுறை காலமா இங்கனயே தங்கினவங்கள்ள சில பேரு மட்டும் திரும்ப ஊருக்கு போக மனசில்லாம வழக்கம் போல வருஷம் ஒருக்கா போயிட்டு திரும்ப சோழ சீமைக்கே வந்துடுவாங்க..... சோழ சீமை இப்போ முன்ன மாதிரி இல்ல... இங்கனயும் மழ தண்ணி கொறஞ்சு போச்சு... வெவசாயம் கொறஞ்சு போச்சு.. காவிரில தண்ணியும் வரத்து கொறஞ்சு போச்சு...... 

இருந்தாலும், இங்கயே பழகிட்ட அவங்களால மறுபடியும் தெக்கிச்சீமைக்கு போக விரும்பல...... சும்மா சொல்ல கூடாது..... முப்பது முப்பந்தஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி புள்ளைகுட்டியோட கைல கெடச்ச சாமாஞ்செட்ட தூக்கிட்டு கைய பெசஞ்சிகிட்டு நின்னப்போ ஆதரிச்ச சோழ சீமக்காரங்களுக்கு இன்னிக்கும் நன்றி விசுவாசமாத்தான் இருக்காங்க.....

அப்புறம்...... எங்க நாலு ஞாயக்காரங்க இருந்தாலும் ஒரு நன்றி மறந்தவனும் இருப்பாந்தானே..... முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி வந்து எப்படி நின்னோம்ன்றத மறந்துட்டு..... யார் வீட்டு தோப்புல கொட்டகை போட்டு குடி வச்சாங்களோ..... அந்த தோப்பு எனக்குதான் சொந்தம்னு சொல்றான்.... கேட்டா.. "உழுபவனுக்கே நிலம் சொந்தம்னு சட்டமே இருக்கு"ன்னு ரூலு பேசுறான்......

இவன எப்படியாவது கவுக்கனும்னு உள்ளூர்ல நாலு நாதாரிங்க எப்பவும் சுத்துமே.... அதுங்கள்லாம் அவன ஏத்தி விட்டு.. நீ விடாதடா... இல்லன்னா நாலு லட்சம் கேளு.. அஞ்சு லட்சம் கேளுன்னு உசுப்பி விடுறாய்ங்க........ எவன் அப்பன் வீட்டு சொத்துடா ... ஒண்ட இடம் கொடுத்தா சொத்துல பங்கு வேணுமா உனக்குன்னு கோபமா வருது.... ஆனா சட்டத்த காட்டி ஒரு கும்பல் அதுக்கு ஜால்ரா அடிக்குது...... அப்போ சட்டம் போட்டா எல்லாத்தையும் விட்டுடனுமா?? ஒரு நாய தர்மம் கிடையாதா......??? 

இதுல ஒரு காமெடி பாருங்க....... அன்னிக்கு அவன் முப்பது வருஷமா அங்கதான் இருக்கான்.. அந்த இடம் அவனுக்குதான் சொந்தம்னு பேசினவங்க எல்லோருமே... இன்னிக்கு சிதம்பரம் கோயில் தீட்சிதர்களுக்கு சொந்தம்னு சொன்னா கொதிக்கிறாங்க...... இது தப்புன்னா அதும் தப்புதானே........ பாவம் புண்ணியத்துக்கு கொட்டகை போட்டு தங்க இடம் கொடுத்தா சொத்துல பங்கு வேணும்ங்கிற சட்டத்தையும் மாத்தணும் தானே......????

உணவு சங்கிலி

இந்த உலகம் தொடர்ந்து இயங்க மிக முக்கிய தேவையான உணவு சங்கிலி ஒரு முக்கோண வடிவில் படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு முக்கோணத்தின் மேற்பகுதி அளவு ஊன் உண்ணிகளும், நடுப்பகுதி அளவு தாவர உண்ணிகளும் அடிப்பகுதி அளவு தாவரங்களும். 

இந்த உணவு விகிதத்தால் மட்டுமே உலகம் சமநிலைப்படும். இந்த முக்கோணத்தில் எதோ ஒன்று அதிகமானால் உலகின் சமநிலை கெட்டுவிடும். உதாரணமாக பூனைகள் முக்கோணத்தின் மேற் பகுதி(1 ), எலிகள் முக்கோணத்தின் நடுப்பகுதி(10 ), தானியங்கள் கீழ் பகுதி என்றால் (100 ) மட்டுமே இந்த உலகம் தொடர்ந்து இயங்கும். இப்படி இருக்கும் போது எலிகள் தானியங்களை சாப்பிட்டு அழிக்கும்... இதற்கு ஈடு செய்யும் வேகத்தில் தானிய உற்பத்தி நடக்கும்.. இந்த எலிகளை பூனைகள் உண்டு அழிக்கும்... அதனை ஈடு செய்யும் வேகத்தில் எலிகளின் இனப்பெருக்கம் இருக்கும்....


இதற்கு மாறாக பத்து பூனைகள் ஒரு எலி இருந்தால்.. பூனைகளுக்கு உணவு கிடைக்காது..... நூறு எலி ஒரு தானியம் இருந்தால்.. எலிகளுக்கு உணவு கிடைக்காது.... அதே நேரம்... பூனைகள் இல்லை என்றால்... எலிகள் அதிகமாகி தானிய உற்பத்தியையே நாசம் செய்துவிடும்.

உதாரணமாக பூனையின் கர்ப்ப காலம் சுமார் இரண்டு மாதங்கள்... இவைகள் வருடத்திற்கு அதிக பட்சமாக 150 குட்டிகளை ஈனுகின்றன....

ஆனால்.. எலியின் கர்ப்ப காலம் 29 நாட்கள் மட்டுமே.... ஒரு ஈற்றுக்கு சராசரியாக ஆறு குட்டிகள்..... ஒரு ஜோடி எலி இருந்தால் சுமார் 18 மாதங்களிலேயே அது ஒரு லட்சம் எலிகள் ஆகி விடுமாம்.... 

ஒன்றரை வருட கால பூனை இனப்பெருக்கத்தை விட எலிகளின் இனப்பெருக்கம் 1 : 40 ன்ற விகிதத்தில் இருக்குமாம்.... அதாவது ஒரு பூனை பிறந்தால் சுமார் நாற்பது எலிகள் பிறந்திருக்கும். அந்த ஒரு பூனை பிறக்கா விட்டால்........ அல்லது அந்த பூனை சைவமாகி விட்டால்....... எலிகள் பல்கி பெருகி பெருகி.. மொத்த தானியங்களையும் அழித்து விடும்......

## இதிலிருந்து தங்களுக்கு சொல்ல விரும்புவது.. கோழி, ஆடு போன்றவற்றை உண்ணும் போது எந்த உறுத்தலும் இல்லாமல் ரசித்து சாப்பிடவும்

செருப்படி மீன் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா.??

செருப்பால அடிக்கிற மீன் இல்லைங்க... செருப்பின் அடிப்பகுதியை போல இருக்கும் மீன்....

எங்கள் பகுதியின் கடற்கரை பகுதிகளான அதிராம் பட்டிணம், மல்லிப் பட்டிணம் , ஜெகதாப் பட்டிணம் போன்ற பகுதிகளில் இருக்கும் மீனவர்கள் இப்படி ஒரு மீனை குறிப்பிடுவார்கள். இந்த மீன் செருப்பின் அடிப்பாகம் போலவே இருக்கும்.... இந்த மீன் ஏன் இப்படி இருக்கிறது என்பதற்கான ஒரு காரணக் கதையும் கைவசம் இருக்கிறது....

இலங்கையில் இருந்த சீதாபிராட்டியாரை மீட்கும் பணியில் இலங்கை தீவிற்கு பாலம் அமைக்கும் முயற்சியில் ஸ்ரீ ராமபிரான் ஈடுபட்டிருந்தார். அப்போது அவரது படையினர் மட்டுமின்றி அனைத்து ஜீவராசிகளும் ஸ்ரீ ராம காரியத்தில் தம்மை இணைத்துக்கொண்டு வேலை செய்தன... (அணில் அவ்வாறு உதவியதால் தான் அணிலின் முதுகில் ராமர் அன்போடு தடவிக்கொடுக்க.. அது மூன்று கோடுகளாக இருக்கிறது என்ற கதையை நாம் முன்பே கேட்டிருக்கிறோம்)

அப்படி ஸ்ரீ ராம காரியத்தில் பங்கெடுக்க இந்த மீனும் ஆசை பட்டதாம்... ஆனால் இந்த மீனால் ஒரு கல்லை கூட புரட்ட முடியவில்லை.... ஆனால் ஸ்ரீ ராமனின் மீது கொண்ட பக்தியின் காரணமாக எப்படியாவது நாமும் பங்கெடுக்க வேண்டும் என்று ஸ்ரீ ராமன் கால் வைத்த இடத்தில் தம்மையே கிடத்திக்கொண்டதாம்....... ஸ்ரீ ராமனும் இந்த மீன் மீது கால் வைத்தாராம்.. அவரின் செருப்பின் அச்சு இந்த மீன் மீது படிந்து இந்த மீனும் அப்படியே ஆகி விட்டதாம்....

அதுவே செருப்படி மீன் என்று அழைக்கப்படுகிறது....

குறிப்பு:- கடல் மீனுக்கு கரையான் வச்சதுதான் பேரு.... இந்த மீனின் உருவத்தை பார்த்து அதற்காக ஒரு கதையையும் புனைந்து வழங்கப்படுகிறது....

தொடர் குறிப்பு:- கரையான் - மீனவர்கள். (கடற்)கரையில் வசிப்பவர்கள்... கரையை ஆள்பவர்கள் "கரையான்..." எங்கள் பகுதியில் வயதானவர்களால் இந்த பெயர் இன்றும் வழங்கப்படுகிறது.......

நேரு குடும்பத்தை காவுகொடுக்கும் காங்கிரஸ்

"என் பாட்டி , தந்தையை போல் நானும் கொல்லப்படலாம் ..."


காங்கிரஸ் கட்சியின் எதிர்கால தலைமை என்ற நிலையில் இருக்கும் நேரு குடும்பத்தின் வாரிசு ராகுல் காந்தி அவர்களின் மேற் சொன்ன கூற்று ஒரு சாதாரண அரசியல் ஆதாயம் கருதிய பேச்சு அல்ல...



பஞ்சாப் மாநிலத்தை இந்தியாவில் இருந்து தனியாக பிரித்து காலிசிஸ்தான் என்ற தனிநாடு கோரி ஜர்னைல் சிங் பிந்த்ரன்வாலா தலைமையில் போராடிய பிரிவினை வாத குழு சீக்கியர்களின் புனித தளமாக போற்றப்படும் அமிர்தசரஸ் பொற்கோவிலுக்குள் தஞ்சம் புகுந்து ஆயுதங்களை பதுக்க... அவர்களை முறியடித்து அடக்கும் பொருட்டு 1984 ஆண்டு, ஜூன் 3 முதல் ஜூன் 6 வரையிலான ஒரு ராணுவ நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.. ஆபரேஷன் ப்ளு ஸ்டார் என்று பெயரிடப்பட்ட ராணுவ நடவடிக்கைக்கு உத்தரவிட்ட , அப்போதைய பிரதமராக இருந்த இரும்பு பெண்மணி இந்திராகாந்தி மீது சீக்கியர்கள் வன்மம் கொள்ள அந்த ராணுவ நடவடிக்கை காரணமாக இருந்தது...


சுதந்திர இந்தியாவின் பிரதமராக இருந்த ஜவஹர்லால் நேரு அவர்களின் மகள் என்ற தகுதியுடனும், தீவிர அரசியலில் ஈடுபட்டு இருந்ததாலும் பிரதமர் பதவிக்கு வந்த திருமதி. இந்திராகாந்தி தன்னுடைய ராஜ தந்திர நடவடிக்கைகளாலும், உறுதியான முடிவுகளாலும் ஆசிய பிராந்தியத்தில் ஒரு அசைக்க முடியாத சக்தியாக இந்தியாவை வழி நடத்தியதன் மூலம் உலகின் பார்வையில் ஒரு மாபெரும் தலைமையாக உருவெடுத்த இந்திரா காந்தி அவர்களை பழிவாங்க நினைத்தனர் கோபம் கொண்டிருந்த சீக்கியர்கள்...


இந்திரா காந்தி அவர்களுக்கான தனி பாதுகாவலர்களாக இருந்த சீக்கியர்களை அவர்கள் அந்த பழிவாங்கலுக்கு பயன்படுத்த திட்டமிட்டு, அதன் படி 1984 ம் ஆண்டு அக்டோபர் 31 ம் நாள் பீண்ட் சிங் , சத்வந்த் சிங் என்ற பாதுகாவலர்களால் அந்த திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது...



பிரதமர் பதவியில் இருந்த இரும்பு பெண்மணி ரத்த சகதியாக மண்ணில் வீழ்ந்த போது ஸ்தம்பித்த இந்தியா உடனடியாய் ஒரு தலைமையை எதிர்பார்த்த நிலையில் அதற்காக முன்மொழியப்பட்டவர் திரு ராஜீவ் காந்தி.. அதன் பிறகு வந்த தேர்தலில் பிரதம வேட்பாளராக முன்னிறுத்தப்பட்ட ராஜீவ் காந்தியின் மீது மக்களுக்கு இருந்த, தாயாரை பறிகொடுத்தவர் என்ற இயல்பான இரக்கம் ஓட்டுக்களாக மாற பிரதம நாற்காலி திரு ராஜீவ் காந்தி அவர்களுக்கு உறுதி செய்யப்பட்டது...


இந்தியர்களுக்கே உரிய இரக்க குணம் அவரை பிரதம நாற்காலியில் அமர வைத்தாலும் கூட, தன்னுடைய தனிப்பட்ட திறமையின் மூலம் இந்தியாவை நல்லதொரு முன்னேற்ற பாதையில் வழிநடத்திய ராஜீவ் காந்தி அவர்கள், இனி வரும் காலங்களில் உலகை ஆளப்போவது தொலை தொடர்பு துறையும் அணுசக்தி துறையும்தான் என்பதை உணர்ந்து அதற்கான தேடல்களை நோக்கி தேசத்தை முடுக்கிவிட, தொலை தொடர்பிற்கான செயற்கைகோள்களை ஏவியதன் மூலம் விண்வெளியில் இந்திய ஆதிக்கம் நிலை நாட்டப்பட்டது...


மூன்றாவது தலைமுறையாக நேரு குடும்பத்தில் ஒருவர் நாட்டின் பிரதம நாற்காலியை உறுதியாய் அலங்கரிக்க அவர் சார்ந்திருந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் இரண்டாம் மூன்றாம் மட்ட தலைவர்களுக்கும் ஒரு விரக்தி ஏற்பட்டதை தெளிவாகவே அறிய முடிந்தது.... அதோடு, விண்வெளியில் ஏற்கெனவே கோலோச்சிய மேற்கத்திய நாடுகளின் பொறாமை உணர்வும் ஒரு சேர, ராஜீவ் காந்தி அவர்களின் சில ராணுவ நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு குழுவை உபயோகித்து 1991-ம் ஆண்டு மே 21.ல் உருத்தெரியாமல் துண்டுகளாய் சிதறடிக்கப்பட்டார் ...


அதன் பிறகு வந்த தேர்தலில் ராஜீவ் காந்தியின் மரணம் சம்பாதித்த இரக்கத்தை ஓட்டுக்களாக மாற்றினாலும் அந்த இரக்கத்தை நேரடியாக பெற முடியாத காங்கிரஸ் கட்சியின் இரண்டாம் மட்ட தலைவர்களால் ஒரு மெஜாரிட்டி அரசை அமைத்து திறம்பட செயல்படமுடியாமல் போனது.. அதற்கடுத்து வந்த தேர்தலில் ஆட்சி பீடத்தை பறிகொடுத்த பின்னரே, நேரு குடும்பத்தை தவிர்த்து நமது கட்சிக்கான ஆட்சி பீடம் இல்லை என்ற தெளிவை அடைந்த காங்கிரஸ் கட்சி மீண்டும் நேரு குடும்பத்தில் இருந்து ஒருவரை முன்னிறுத்த முடிவு செய்தது....
அதன்படியே ராஜீவ் காந்தியின் மனைவியாக வாழ்ந்த, அரசியல் அனுபவமில்லாத சோனியா காந்தி முன்னிறுத்தப்பட்டார்..... அவர்கள் கணக்கு பொய்த்துப்போக வில்லை.... கணவனை பறிகொடுத்தவர் என்ற இரக்கம் மீண்டும் ஓட்டுக்களாக மாற... மீண்டும் ஆட்சி பீடம்....
சுமார் பத்தாண்டுகள்...... ஆனால் இப்போது நாட்டில் நடக்கும் ஊழல்கள், திறமையற்ற நிர்வாகம் ஆகியவற்றால் ஒரு திறமையான ஆட்சி என்பது கேள்விக்குறியான நிலையில் மீதும் தேர்தலை சந்திக்க பயப்படும் காங்கிரஸ் கட்சி , ராஜீவ் காந்தியின் மரணம் கொடுத்த இரக்கத்தின் வீரியம் குறைந்த நிலையில் இப்போது ராகுலை முன்னிறுத்துகிறது....
ஆனால் இப்போது ராகுலை இந்திய மக்கள் ஏற்றுகொள்வார்கள் என்பது ஒரு மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி..
அதோடு.... குஜராத் என்ற ஒரு மாநில அரசியலில் கோலோச்சும் நரேந்திர மோடியின் தலைமையை வெகுவாக எதிர்பார்க்க தொடங்கி இருக்கும் இந்திய மக்களை மீண்டும் இரக்கத்தின் பிடியில் சிக்கவைக்கும் நடவடிக்கையாக நேரு குடும்பத்தில் இன்னொருவர் பலிகொடுக்கப்படலாம் .....

அது சோனியா காந்தியாகவும் இருக்கலாம்... ராகுல் காந்தியாகவும் இருக்கலாம்.....
ராகுல் காந்தி அவர்களின் வாக்கு மூலம் அரசியல் காய்நகர்த்தல் என்பது உண்மை... ஆனால் அது அவரது நகர்த்தல் அல்ல .... யாரோ சிலரது நகர்த்தல்களின் மீதான பயம்......


பார்க்கலாம்... எதுவும் நடக்கலாம்....

பகீரத பிரயத்னம்...



பல முயற்சிகளுக்கு பிறகு வெற்றி பெறுவது, பல தோல்விகளுக்கு பிறகு வெற்றி பெறுவது, ஒரு இலக்கை குறிவைத்து பல போராட்டங்களை நிகழ்த்துவது ஆகிவற்றை பற்றி குறிப்பிடும்போது "பகீரத பிரயத்னம்" என்று சொல்வார்கள்... 
இதன் அர்த்தம் என்ன...??
கதைக்குள் போவோமா....????



சூரிய வம்சத்தில் பிறந்து நல்லாட்சி புரிந்தவன் சாகரன் என்ற மன்னன்... பகையரசர்களை எல்லாம் வென்று தன்னுடைய வெற்றியை பறைசாற்ற அஸ்வமேத யாகம் நடத்தினான். அஸ்வமேத யாக குதிரை சுற்றி வரும் வேளையில் எங்கே தன்னுடைய பதவிக்கும் ஆபத்து வந்துவிடுமோ என பயந்த இந்திரன் குதிரையை திருடி , இமயமலையில் ஆசிரமம் அமைத்து தவம் இருந்துவந்த கபில முனிவரின் ஆசிரமத்தில் கட்டிவைத்துவிட்டான்..
குதிரையை காணாத சாகர மன்னனின் புதல்வர்கள் அந்த குதிரையை தேடி , கபில முனிவரின் ஆசிரமத்தில் அது கட்டப்பட்டிருப்பதை அறிந்து சினம் கொண்டனர்.
முனிவர்தான் அந்த குதிரையை கட்டி வைத்திருக்கிறார் என்று தவறாக எண்ணிய இளவரசர்கள் முனிவரை துன்புறுத்தினர். சினம் கொண்ட முனிவர் தன்னுடைய தவ வலிமையால் இளவரசர்களை எரித்து சாம்பலாக்கி விட்டார்..


புதல்வர்கள் அனைவரையும் இழந்த சாகர மன்னன் அரசை துறந்து தன்னுடைய பேரனான அம்சுமானுக்கு முடிசூட்டிவிட்டு கானகம் சென்று தவமிருந்து முக்தியடைந்தான்.
அம்சுமான் தன்னுடைய தந்தை- பெரியப்பா- சித்தப்பாக்களின் ஆன்மாவை முக்தியடைய செய்யும் நோக்கில் பல முனிவர்கள் மகான்களிடம் யோசனை கேட்டான்.. எல்லோருமே ஒரே விஷயத்தை சொன்னார்கள்.. தேவலோக நதியான கங்கையில் இறந்தவர்களின் அஸ்தியை கரைத்தால் அவர்களது ஆன்மா சொன்னார்கள்...
மானுட அஸ்தியை தேவலோக நதியில் கரைப்பது சாத்தியமில்லை . எனவே கங்கை நதியை பூமிக்கு கொண்டுவர வேண்டும்... எப்படி...?? கடும் தவத்தால் மட்டுமே சாத்தியம்...

அப்படி ஒரு கடும் தவத்தை அம்சுமானால் செய்ய முடியவில்லை... அவனுக்கு பிறகு வந்த அவனது மகன் அசமஞ்சனாலும் முடியவில்லை. அதன் பிறகு வந்த பகீரதன் தமது முன்னோர்களின் கதையை வசிஷ்ட முனிவர் மூலம் அறிந்து தன்னுடைய முன்னோர்களின் ஆன்மாவை முக்திபெற செய்ய, கங்கா தேவியை பூமிக்கு கொண்டுவர கடும் தவம் புரிந்தான்.
கங்கா தேவியும் பூமிக்கு வர சம்மதித்தார்.. ஆனால் "என்னுடைய வேகத்தை பூமி தாங்காதே.. என்ன செய்வாய்...??" என கேட்க.. செய்வதறியாமல் திகைத்தான் பகீரதன்..
சிவபெருமானை நோக்கி தன்னுடைய தவத்தை தொடங்கினான்... வெகுகாலம் நீண்ட தவத்தின் முடிவில் சிவபெருமான் பகீரதனுக்கு தரிசனம் தந்தார். பகீரதன் தன்னுடைய தவத்தின் நோக்கத்தை சொல்ல.. , பூமிக்கு வரும் கங்கையை தன்னுடைய ஜடாமுடியில் தாங்கி அதன் வேகத்தை குறைக்க சம்மதித்தார்.


  அவ்வாறு வேகம் குறைக்கப்பட்டு ஓடிய கங்கையில் பகீரதனின் முன்னோர்களின் அஸ்தி கரைக்கப்பட்டு அவர்கள் முக்தியடந்தார்கள். அந்த இடமே இன்றைய காசி..


தேவலோக நதியான கங்கையை கடுந்தவம், பெருமுயற்சி செய்து பூமிக்கு கொண்டுவந்த பகீரதனின் முயற்சியே "பகீரத பிரயத்னம்" என்று இன்றளவும் சொல்லப்படுகிறது...
    

நட்பு Vs சொந்தம்

உள்ளூரில் விளையாடியபோது உடன் விளையாடியவர்கள்... பள்ளி -கல்லூரிகளில் பயின்றபோது உடன் பயின்றவர்கள்... உள்நாடு மற்றும் வெளிநாடுகளில் பணி புரிந்தபோது உடன் பணிபுரிந்தவர்கள்... ஹாஸ்டல்- பேச்சலர் அறைகளில் உடன் தங்கி இருந்தவர்கள்... இப்படியாக பல்வேறு தளங்களில் நண்பர்கள் சேர்ந்த காலம் மாறி நடப்பு காலங்களில் விரிவடைந்திருக்கும் தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள், சமூக வலைத்தளங்கள் வாயிலான கருத்து பரிமாற்றங்கள் வாயிலாக நண்பர்களை சேர்க்கும் நடைமுறை இப்போது அதிகமாயிருகிறது...
இது வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்று... அதே நேரம் இப்படி அதிகரிக்கும் முகமறியா நட்புகள்- அல்லது சில நேர சந்திப்புக்களுடனான நட்புகள் காரணமாக சொந்தக்காரர்களை புறக்கணிக்கும், கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கும் பாங்கு அதிகரித்திருக்கிறது... இது வரவேற்கப்பட வேண்டிய விஷயமா.??
அவ்வாறு முகமறியா- சிலநேர சந்திப்பு நட்புகளை முக்கியமாக கருதும் ஓரிருவரிடம் இதுபற்றி கேட்டபோது அவர்கள் சொன்ன பதில்... "நட்புகள் எதையும் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பதில்லை... அவர்களிடம் மட்டும் தான் பொதுவான விஷயங்களை பேசமுடியும்... சொந்தங்கள் என்றால் எதையாவது எதிர்பார்ப்பார்கள்.. அவர்களோடு பேசும்பொழுது அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை பற்றியோ ஐரோப்பிய நாகரீகத்தை பற்றியோ, ஓஷோ முதல் எஸ் ரா பற்றியோ பேச முடியாது... பேச்சு நம்மை சுற்றியோ அல்லது நம்மில் ஒருவரை பற்றியோ தான் இருக்கும்... ஆகவே தான் சொந்தங்களை விட நண்பர்களை முக்கியமாக கருதுகிறேன்..."


இப்படிப்பட்டவர்களுடன் பேசும்போது நேரடியாக சிரித்து அவர்கள் மனதை காயப்படுத்த வேண்டாமே என்ற இங்கிதம் கருதி உதடுகளை இறுக்க மூடிக்கொண்டாலும் தூரமாய் வந்து குலுங்கி குலுங்கி சிரித்திருக்கிறேன்...


     கனவில் கண்ட கலாக்காயை நம்பி கையிலிருந்த பலாக்காயை தூக்கி எறிந்த பழமொழிதான் ஞாபகம் வருகிறது... அவர்களின் கருத்துக்கள் நியாயமாக தெரிந்தாலும் யோசித்து பார்த்தால் ஒன்றுமட்டும் விளங்கவே இல்லை... அமெரிக்க பொருளாதாரம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதுதான்... ஐரோப்பிய நாகரீகம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதுதான்... அதே நேரம் இது எல்லாம் தெரியாமல் வாழவே முடியாதென்றால்.. அப்படி எல்லாம் இல்லையே... வாழலாமே என்றுதான் பதில் வரும்... ஆனால் நம்மை சுற்றி உள்ள சொந்த பந்தங்களை- சமூகத்தை பற்றி தெரியாமல் வாழமுடியுமா என்றால் முடியாது... 


     நண்பர்கள் இல்லாதவர்கள் அனாதைகள் இல்லை.. ஆனால் சொந்த பந்தங்கள் இல்லாதவர்கள் அனாதைகள்... இன்று நாம் நல்ல நிலையில் இருக்கலாம்.. அதனால் சொந்தக்காரர்களில் யாராவது உதவி கேட்டு வரலாம்.. இன்று எளியவர்களாய் இருக்கும் சொந்தக்காரர் நாளை வலியவராகி நாம் அவரிடம் உதவி கேட்கும் நிலை வரலாம்... இப்போது அவர்கள் உதவி கேட்பார்கள் என்று புறக்கணித்தால் நாளை நாம் எங்கே போய் நிற்க முடியும்...?? 
அதற்காக நண்பர்கள் உதவ முன்வரமாட்டார்கள் என்று சொல்லவில்லை.... ஆனால் சொந்தக்காரர் என்ற உரிமை வேறு... இந்த கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் சொன்னதுபோல சிறுவயதில் விளையாடிய நண்பர்களில் எத்துனை பேர் இன்றும் நண்பர்களாய் இருக்கிறார்கள்...?? இதை பள்ளி-கல்லூரி நண்பர்கள், அலுவலக நண்பர்கள், உடன் தங்கி இருந்த நண்பர்கள் என்று எந்த நிலையிலும் கேட்கலாம்... 


         நண்பர்கள் என்பவர்கள் பல்வேறு பருவங்களில், பல்வேறு காலங்களில் , பல்வேறு நிலைகளில் மாறிக்கொண்டே இருந்திருக்கிறார்கள்.. ஆனால் சொந்தக்காரர்கள் என்பவர்கள் எந்த காலத்திலும் மாறுவதே இல்லை... இதில் பெற்றோர்கள்- உடன் பிறந்தவர்கள் என்ற சொந்தங்களை நாம் கணக்கில் எடுக்க .வேண்டாம். அவை சொந்தங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட உயிர் பந்தங்கள் .. ஆனால்.. மாமா , அத்தை, அத்தான், அண்ணி, சித்தி, சித்தப்பா, தாத்தா , பாட்டி, பெரியப்பா, பெரியம்மா, அவர்களின் குழந்தைகள் என்று எந்த சொந்தமாக இருந்தாலும் நாம் பிறந்தபோது அவர்கள் என்ன சொந்தமோ நாம் இறக்கும்போதும் அதே சொந்தம் தான்.... நமது தாய் வயிற்றில் நாம் இருந்த காலத்தில் இருந்தே உடன் வந்தவர்கள் அவர்கள்... நம்முடைய வாழ்வின் ஒவ்வொருபடியிலும் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் உடன் இருப்பவர்கள்.. இருக்க போகிறவர்கள்... 
ஒரே ஒரு நண்பர் என்னுடைய வாழ்வின் எல்லா நிகழ்வுகளிலும் உடனிருந்தார் என்று எங்கோ , யாரோ ஒருவர் சொல்லக்கூடுமே தவிர.... எல்லோரும் சொல்ல முடியாது...
அதே நேரம்.. என்னுடைய வாழ்வின் எல்லா நிகழ்வுகளிலும் என்னுடைய சொந்தக்காரர்கள் (கவனிக்கவும்.. சொந்தக்காரர் இல்லை.. சொந்தக்காரர்கள்) உடனிருந்தார்கள் என்று கிட்டத்தட்ட அனைவராலுமே உரக்க சொல்ல முடியும்...

      நண்பர்கள் உதவ மாட்டார்கள்.. எல்லா சந்தர்ப்பத்திலும் உடன் வர மாட்டார்கள்.. என்று சொல்லவில்லை.. ஆனால் அவர்களுக்கு எந்த கட்டாயமும் இல்லை...அவர்களின் அப்போதைய சூழ்நிலையில் நமக்கு உதவமுடியாமலோ, உடனிருக்க முடியாமலோ போகலாம்... நம்முடன் இருப்பது மட்டுமே அவர்களின் வேலை இல்லை.. அவர்களுக்கும் ஒரு குடும்பம், வாழ்க்கை இருக்கிறது.. சந்தர்ப்பமிருந்தால் அவர்கள் வரலாம்.. வராமலும் போகலாம்.. ஆனால் உறவுகள் என்பது சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டு உடன் வரும் கடமையும் உரிமையும் பெற்றவர்கள்...


      நட்பு என்பது கையிலிருக்கும் டார்ச் லைட் போன்றது.. வெளிச்சம் அதிகமாக தெரியலாம்... மின்கலம் தீரும்வரை தான் அது.. ஆனால் சொந்தம் என்பது கையில் இருக்கும் தீப்பெட்டி போன்றது... எப்போது வேண்டுமானாலும் நமக்கு உதவும்.. இந்த தீப்பெட்டியை வைத்து நமக்கு தேவையான அளவு வெளிச்சத்தையும் உருவாக்கலாம்.. உணவு சமைக்கலாம்.. குளிரை அடக்கலாம்... எதிரியையும் அழிக்கலாம்...

       நீங்கள் நட்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுங்கள்.... அதற்காக சொந்தங்களை புறக்கணிக்காதீர்கள்... அவர்கள் மட்டுமே எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் உடன் வரக்கூடியவர்கள்... நட்பு என்பது கண்ணாடி போன்றது... கண்களை பாதுகாக்கும்..மறுக்கவில்லை... ஆனால் சொந்தம் என்பது இமை போன்றது....


எனக்கு கண்ணாடியை விட இமை முக்கியம்...!!!