வியாழன், 20 செப்டம்பர், 2018

அதீத கற்பனை வேண்டாம்

எல்லா பெரிய தயாரிப்பு/சந்தைப்படுத்துதல் நிறுவனங்களிலும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்படுத்துதல் துறை என்று ஒன்று இருக்கும்... இவர்கள் தயாரிப்பு மற்றும் சந்தைப்படுத்துதலின் புதிய கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தவும், ஏற்கெனவே இருக்கும் பொருளின் தரத்தை, உபயோகத்தை, வசதியை மேம்படுத்தவுமான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள்...



இவர்களின் பார்வை சற்றேறக்குறைய கால் நூற்றாண்டுகளை கடந்ததாக இருக்கும்...

ஆனால்... பூமியில், மானுடவியலில், வாழ்வியலில் நிகழும் எல்லா மாற்றங்களுமே இவர்களை சார்ந்ததாக இருக்காது... காக்கை உட்கார பனம்பழம் விழுந்த கதையாக.... இவர்களின் ஆராய்ச்சிக்கு உட்படாமல்.. எதார்த்தமாக நிகழும் பல மாற்றங்களை இவர்கள் தங்களுக்கு சாதகமாய் மாற்றிக்கொள்வதும் உண்டு...

சமகால சமூக வலைத்தள ஊடகவியலாளர்களும், "திடீர்" விஞ்ஞானிகளும், "குபீர்" ஆராய்ச்சியாளர்களும் மானுடவியலில், பூகோளவியலில், வாழ்வியலில் என்ன மாற்றம் நிகழ்ந்தாலும்... "இது கார்பொரேட்" சதி.... என்று அதற்கு பொருத்தமாக ஒரு கற்பனை கதையை இவர்களாகவே உருவாக்கி பரப்புகிறார்கள்....

"சென்னையில் இருந்து கோவைக்கு பஸ் கட்டணம் எவ்ளோ.... டிக்கெட் எடுக்காட்டி அதுக்கு பைன் எவ்ளோ.... சரி... நான் டிக்கெட் எடுக்க மாட்டேன்...இந்தா புடி... 500 ரூபா பைன்..." என்பது போன்ற அறிவார்ந்த மீம்ஸ்களை கண்டவுடன் பகிரும் பல ஆர்வக்கோளாறுகள் .. அதிவேகமாய் இம்மாதிரியான "கார்பொரேட்" சதிகளையும் பகிர்ந்து சமூக விழிப்புணர்ச்சி சேவை செய்துவிட்டதாய் திருப்தி அடைகிறார்கள்...

கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தால்... இம்மாதிரியான செய்திகளை படித்து, உள்வாங்கி,அதை அப்படியே நம்பி...அதை பலருக்கு பரப்பி... கடைசியில் எதையுமே நம்பாமல்... எல்லாவற்றையும் பார்த்து பயந்து... யாரோ நம்மை வஞ்சிப்பதாய் எப்போதுமே ஒரு கற்பனை உலகில் சிக்கி... மனநோயாளியாய் உருமாறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்..

இன்னும் சிலபல வருடங்களில் ஐயோ... என் சோத்துப்பானையை அபகரிக்க கார்பொரேட் சதி.... என்னை தூங்க விடாமல் கார்பொரேட் சதி.... எங்கள் வீட்டு ஜன்னல் வழியாக காற்று வராமல் கார்பொரேட் சதி என்று புலம்பி புலம்பி சாகப்போகிறார்கள்...

#கொஞ்சம் உஷாரா இருக்கிறது நல்லதுதான்... அதே நேரம் சில மாற்றங்களை ஏற்றும், சில மாற்றங்களை சகித்தும் வாழ்வதுதான் வாழ்க்கையே தவிர.... 24X7 உஷாரா இருக்கேன்னு வாழ்க்கையை தொலைத்து பைத்தியம் பிடித்து அலையாதீர்கள்..

மகளிர் தின வாழ்த்து

பெண்கள் உண்மையிலேயே மிகவும் திறமைசாலிகள்.. புத்திசாலிகள்... ஆனால்... அவர்களுக்குள் எப்போதும் ஒரு தயக்கம்.. சந்தேகம் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது.... "நம்மால் இதை செய்ய முடியுமா.... நமக்கு இது தெரியுமா.." போன்ற ஆரம்பகால சந்தேகமும்... "நான் இதை செய்தால் மற்றவர்கள் நம்மை கேலி செய்வார்களோ.... நமக்கு இது அவசியமா... நாம் ஏன் ரிஸ்க் எடுக்க வேண்டும்.... ஒருவேளை தவறாக முடிந்துவிட்டால் என்ன செய்வது...." போன்ற தயக்கமும் பெண்களுக்குள் ஆழ வேரூன்றி இருக்கிறது...



"உனக்கு ஒன்னும் தெரியாது.... நீ பேசாம இரு.." என்று காலம் காலமாய் அவர்களை அடக்கி வைத்ததன் தொடர் விளைவுகள் தான் இவை.." என்பதை நானும் அறிவேன்...

என்னடா இது.. சாத்தான் வேதம் ஓதுதே.... என்ற ஏளனச்சிரிப்பு உங்கள் உதடுகளில் இப்போது தவழும் என்பது எனக்கு நன்றாக தெரியும்.... ஆயினும்... அது உங்களின் தவறான புரிதல் என்பதை இங்கே ஆணித்தரமாக பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்...

பெரும்பாலான என்னுடைய பதிவுகளில் பெண்களின் பாதுகாப்பு என்ற ஒன்றையே நான் முன்னெடுத்திருக்கிறேன்.... ஏனென்றால் பெண்கள் உலடளவில் பலவீனமானவர்கள்... இவர்களை மூர்க்கர்களால் எளிதில் பாதிப்படைய செய்துவிட முடியும்... ஆகவே பாதுகாப்பாக நிற்க சொல்லி இருக்கிறேனே தவிர..... நிற்கவே கூடாது என்று நான் என்றுமே சொன்னதில்லை....

மேலும்... ஆசிய பெண்கள் மிகவும் அழகானவர்கள்... குறிப்பாக இந்திய பெண்கள் பேரழகானவர்கள்... அதிலும் தாய்மை அழகை பெற்ற முப்பதுகள்-மற்றும் நாற்பதுகளில் இருக்கும் பெண்கள் மிக மிக பேரழகானவர்கள்... இவர்களின் உடலமைப்பு மிகவும் கிளர்ச்சியானது... கடற்கரை மணலில் இரண்டு துண்டு ஆடைகளுடன் முக்கால் நிர்வாணமாக சூரிய குளியல் நடத்தும் வெள்ளைக்கார பெண்ணை காட்டிலும்.... முழங்கால் தெரிய பாத்திரம் கழுவும் நம்மூர் பெண் பெரிய கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தி விட முடியும்... நாடா வைத்த , அகல முதுகு தெரியும் படியான ஜாக்கெட்டுகள் மாபெரும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தக்கூடியவை.... இயல்பாகவே ஆண்களின் ஹார்மோன்கள் கண்களால் பார்ப்பதாலும், காதுகளால் கேட்பதாலும் கூட வெகு விரைவில் சுரக்கும் உடலமைப்பை கொண்டது.... உங்களை போல வெகு அழகான பெண்கள் அகல முதுகு தெரியும் படியான ஜாக்கெட் அணிந்தோ... கவ்விப்பிடிக்கும் லெக்கின்ஸ் அணிந்தோ பொதுவெளியில் உலா வரும்போது.. அது பல ஆண்களை நிச்சயம் கிளர்ச்சி அடைய செய்யும்.... மனக்கட்டுப்பாடு இல்லாத சில ஆண்கள் அதை வேறு ஒரு பலவீனமான பெண்ணிடத்திலே வெளிப்படுத்த முயலக்கூடும்... ஆகவேதான் பெண்களின் ஆடை கலாச்சாரம் பற்றியும் பல இடங்களில் நான் சுட்டிக்காட்டுகிறேன்...

இவ்வளவு திறமையான, அழகான பெண்கள் வாழ்க்கையை ஜெயிக்க முன்வந்து அதற்கான முயற்சிகளை எடுக்கும் போது... நிச்சயம் அவர்களுக்கு ஆண்கள் பக்கபலமாக இருப்பார்கள்... இருக்கிறார்கள்..... ஆனால் துரதிஷ்டவசமாக.... சிலரின் தவறான போதனையில் மயங்கிய பெண்கள்... ஆண்களை ஜெயித்து விட நினைக்கிறார்கள்... அங்கேதான் அவர்கள் தோற்றுப்போகிறார்கள்...

நிச்சயம் நீங்கள் வாழ்க்கையை வெல்ல வேண்டும்.. அதற்கு நாங்கள் எப்போதுமே பக்க பலமாக இருப்போம்.... எங்களை ஜெயிக்க நினைத்து நாம் இருவருமே வாழ்க்கையில் தோற்க காரணமாகாதீர்கள்...

அன்பு மகளிர் அனைவருக்கும் இனிய மகளிர் தின நல் வாழ்

த்துகள்...

மோடி ஊதிய புகைமுட்டி

எங்கூர்ல நாங்க கடலை சாகுபடி செய்றப்போ.... (பார்த்தீங்களா..... உடனே கடலை சாகுபடின்னதும் யாரோ பொண்ணு கூட பேசிகிட்டிருந்த விஷயம்னு உங்களை எல்லாம் இந்த பாழா போன சம்முவம் நம்ப வச்சிருக்கு.... ) சரி... விஷயத்துக்கு வருவோம்..... கடலை சாகுபடி செய்றப்போ..... எலி அங்கங்க வளை பறிச்சு கடலை எல்லாம் கட் பண்ணி கொண்டு போய் பதுக்கிடும்.... அப்போ நாங்க என்ன செய்வோம் தெரியுமா....?? அந்த எலி வலைல புகை முட்டி வச்சு ஊதுவோம்... புகை முட்டி தெரியுமா.... உங்களுக்கு....??

ஒரு சிறிய மண் கலையத்திகுள் (சிறிய அளவிலான பானை) வைக்கோலை நிறைத்து.. பானையின் அடிப்பகுதியில் சிறிய துளை வைத்து... அதில் சில நெருப்பு கங்குகளை போட்டு... பின்புறமுள்ள துளை வழியாக காற்றை ஊதும்பொழுது... தீ கங்குகளின் சூட்டில் உள்ளே இருக்கும் வைக்கோல் மீதும் தீ பரவும்.... இது கனிந்த நெருப்பாக அடர்ந்த புகையை வெளியிடுமே தவிர.... நெருப்பாக எரியாது....

இந்த அடர் புகையை அந்த எலி வலைக்குள் நிரப்பும்பொழுது... உள்ளிருக்கும் எலிகள் தப்பிக்க முயலும்... சில எலிகள் புகையின் தாக்கத்தால் மயங்கி வலைக்குள்ளேயே சிக்கிக்கொள்ளும்.... சில எலிகள் வேறொரு பக்கம் வெளியேறி ஓடும்.... அப்படி ஓடும் அந்த எலிகளை கையில் குச்சியுடன் இருக்கும் வேறொருவர் ஒரே அடியில் வீழ்த்துவார்.... சில சமயம் அதையும் மீறி சில எலிகள் தப்பித்துவிடுவதும் உண்டு...


நிற்க....



விஜய் மல்லையா - எஸ் பி ஐ உள்ளிட்ட நிறைய வங்கிகள்..

நீரவ் மோடி - பஞ்சாப் நேஷனல் பேங்க்

குப்தா - பேங்க் ஆப் பரோடா...

# மேற்கண்ட நபர்கள் எல்லாம் பல ஆயிரம் கோடிக்கணக்கில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் வங்கியில் / வங்கி உதவியுடன் நிதி மோசடியில் ஈடுபட்டவர்கள்...

ஆமாம்..... இத்தனை ஆயிரம் கோடிகளை ஓரிரு மாதங்களிலோ .. ஓரிரு வருடங்களிலோவா ஏமாற்றி இருப்பார்கள்??

"சும்மா கத விட்றானுங்கப்பா.....இதெல்லாம் ரொம்பகாலமா நடந்திருக்கும்... இப்போதான் வெளில வருது...." என்று சொல்ல நீங்கள் பெரிய பொருளாதார மேதையாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை....

ஆனா இப்போ ஏன் திடீர் திடீர்னு கண்டு பிடிக்கிறாங்க .. அல்லது ஏமாத்தினவனே பிச்சுகிட்டு ஓடறான்???

இப்போ திரும்பவும் ஒரு தடவை "புகைமுட்டி" வேட்டையை நினைவில் கொள்க....

புகை முட்டி ஊதும் வேலையைத்தான் இப்போ மத்திய அரசு பண்ணுது.... இவ்வளவு காலமும் கேப்பாரும் இல்ல... மேய்ப்பாரும் இல்ல.... என்றபடி தேச பொருளாதாரத்தை சுரண்டி கொழுத்தவர்கள் வேறு வழி இல்லாமல் ஓட கூடிய கட்டாய சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்...

மோடி ஒழிக ன்னு எழுதலன்னா கண்டிப்பா இந்த கட்டுரை நிறைவடையாது....

நம் கை கோர்த்திருந்து கரைந்து போனவர்கள்

ஒரு துயர சம்பவத்தின் வீடியோவை ஏற்கெனவே பலதடவை பார்த்திருந்தபோதும்... மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்கலாம் என்று தோன்ற.... பார்க்க ஆரம்பித்தேன்...



சுய சோகங்களை ஒருபுறம் நகர்த்தி வைத்துவிட்டு.. அந்த காணொளியில் நடமாடும் மனிதர்களை கவனித்தேன்.... அடடா.. இதில் உயிரோடு நடமாடும் எத்தனை மனிதர்கள் இப்போது நம்மோடு இல்லை...

அதோ... கீழ வீட்டு ஆறுமுகம் மாமா... அதோ... கருத்தாண்டி வீட்டு அய்யா அண்ணன்... அதோ இந்திரஜித் அத்தான்... அதோ அருணாமூட்டு சங்கர் அத்தான்... அதோ.... என்னை தூக்கி வளர்த்த பாப்பாத்தி அம்மா.... அதோ என் மாமியார்...அதோ உமாபதி.... அதோ.... ஜெகன்னாத காலிங்கராயர்....

இன்னும் நிறைய நிறைய பேர்.... என் வாழ்வில் ஒரு அங்கமாய் நான் அடிக்கடியோ.. தினசரியோ சந்தித்த நபர்கள்... இவர்களை பற்றி நினைக்கும் போது ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாய் நிறைய சம்பவ நினைவுகள்...

இவர்கள் எல்லாம் என் வாழ்வின் எதோ ஒரு நிமிடத்தில்... எதோ ஒரு மணியில்.... எதோ ஒரு நாளில் என்னுடன் பயணித்தவர்கள்.... இவர்களை எல்லாம் அந்த தீ தின்று தீர்த்துவிட்டது.... புகைப்படத்தில் மட்டுமே சிரிக்கிறார்கள் இப்போது...

வருடம் ஒரு முறை இதில் சிலருக்கு திவசம் என்ற நினைவுநாள் நினைவுகூறல் நிகழும்... சிலருக்கு அதுவும் சாத்தியமில்லை....

எங்கிருந்து வந்தோம் நாம்...எதை நோக்கி பயணிக்கிறோம் நாம்... என்னவாக போகிறோம்... இந்த பயணப்பாதையில் நம்மோடு சேர்ந்தது எது.. நாம் உதிர்த்தது எது... இப்படி எல்லாம் நிறைய தோன்றினாலும்... லௌதீக வாழ்வில் இயல்பான ஒரு பிரஜையாய் நாமும் கலந்துவிட்டபடியால்... இந்த சிந்தனைகளை அங்கேயே கத்தரித்துவிட்டு..... மீண்டும் அவர்களை பற்றிய நினைவுகளுக்குள் மூழ்கிக் கொண்டிருந்த பொழுது...

அந்த காணொளி முடிந்து வெகுநேரம் ஆகி இருந்தது...

மீண்டும் என்றாவது ஒருநாள் அந்த துயர சம்பவ வீடியோவை காண ஆவல் எழும்... அப்போது நம்மிடையே இல்லாமல் போன அந்த இருந்தவர்களின் நினைவுகள் மீண்டும் கிளர்த்தெழும்....

எத்தனையோ இலைகள் சருகுகளாய் உதிர்கிறது.... எத்தனயோ விதைகள் முளைக்கிறது....அதுதானே வாழ்க்கை...

உங்களில் நிறைய பேருக்கும் பிடிபட்டிருக்கும்... ஏனென்றால்... அதுபோல ஒரு துயர சம்பவம் உங்கள் வாழ்விலும் நடந்திருக்கும்... அதேதான்... என் திருமண காணொளி தான் அது...

ஆட்டுக்கறி- அத்தனை ஆபத்தானது அல்ல

எங்கள் பகுதியில் ஆலத்தூர் என்ற கிராமத்தில் இருக்கும் வீரனார் கோவில் பிரசித்தி பெற்றது... கிடா வெட்டி நேர்த்திக்கடன் செலுத்துவது இங்கு முக்கிய வழிபாட்டு முறை... ஆலத்தூர் மட்டுமல்லாது அக்கம் பக்கம் இருக்கும் கிராமத்தவர்களும் இந்த கோயிலுக்கு வருகை தந்து வழிபடுதல் வழக்கம்...

முன்பெல்லாம் வாரத்திற்கு இரண்டு நாட்கள் மட்டுமே நடந்து வந்த இந்த வழிபாட்டு முறை, பக்தர்கள் எண்ணிக்கை.. அதிலும் வசதியான பக்தர்களின் எண்ணிக்கை (ஒரு கிடாவெட்டு நேர்த்திக்கடனுக்கு குறைந்தது 50,000 முதல் ஒரு லட்சம் வரை செலவாகும் ) கூட கூட இரண்டு என்பது மூன்றாகி, நான்காகி.. தற்போது ஐந்து நாட்களும் இந்த கிடா வெட்டும் நேர்த்திக்கடன் வழிபாடு தொடர்கிறது...

இதில் இன்னொரு விஷயம்... இந்த கோயிலுக்கு நேர்ந்து வெட்டும் கிடாவை அங்கேயே சமைத்து சாப்பிட்டு விட்டுத்தான் வர வேண்டும்... ஆனால் தற்போது பெருமைக்கு எருமை மேய்த்தே பழகிய எம்மக்கள் அந்த கிடாக்கறியுடன் கூடுதலாய் கோழி வறுவல், முட்டை அவியல்,மீன் வறுவல் என்று அசத்துகிறார்கள்... (அலட்டுகிறார்கள் என்பதே சரி )

இவர்களின் அலட்டலை குறிப்பதல்ல இந்த பதிவின் நோக்கம்... இப்படியாக நேர்த்திகடன் விருந்தில் யார் வேண்டுமானாலும் வந்து சாப்பிடலாம் ..... ஆகவே அந்த கோயிலுக்கு அருகில் இருப்பவர்களும் கலந்துகொள்வார்கள்.. குறைந்தபட்சம் வாரத்திற்கு மூன்று அல்லது நான்கு கறி விருந்தில் இவர்கள் கலந்துகொள்வார்கள்....

எனக்குள் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.... "ஆட்டுக்கறி சாப்பிட்றதையே நான் நிறுத்திட்டேன்.... கொலஸ்ட்ரால் கூடிப்போச்சு..." "ஆட்டுக்கறி அதிகமா சாப்பிடாதே.... " போன்ற பெருமைகளையும், அறிவுரைகளையும் அடிக்கடி கேட்டிருப்பதால்...

ஆமாம்.... இவர்கள் வாரத்திற்கு மூன்று-நான்கு முறை கிடாக்கறி சாபிடுகிறார்களே... இவர்களுக்கு கொலஸ்ட்ரால் பற்றிய பயம் இல்லையா??

உள்ளபடியே அது அவர்களை கேட்டால் தான் தெரியுமென்றாலும்... இந்த சமூகத்தை உற்று நோக்கும் பழக்கமிருப்பதால் ஒரு உண்மையை புரிந்துகொள்ள முடிந்தது... அப்படி அங்கு வந்து சாப்பிடுபவர்கள் எல்லோருமே உடல் உழைப்பாளிகள்... அவர்களுக்கு அந்த கிடாக்கறி உழைப்பதற்கான சக்தியை தான் தருமே தவிர... அது நிச்சயம் உயிர் குடிக்கும் கொழுப்பாய் மாறாது என்பதுதான் அந்த உண்மை...

மேலும்.... நம் கிராம பகுதியில் வளர்க்கப்படும் ஆடுகள் நூற்றுக்கு நூறு இலை-தழைகளை மட்டுமே உணவாக கொள்கின்றன.... எவ்வித ரசாயன ஊக்க மருந்துகளும் இவைகளுக்கு கொடுக்கப்படுவதில்லை....

உள்ளபடியே பார்த்தால் எல்லோரும் பயப்படுத்தும் அளவிற்கு ஆட்டுக்கறி ஒன்றும் அபாயகரமானதல்ல.... பிராய்லர் கோழிகளை விட பாதுகாப்பானது... ரசாயன பயமில்லாதது....

என்ன.... கொஞ்சம் உடலை வருத்தி வேலை செய்யணும்... வியர்க்க வைக்கணும்.... அவ்ளோதான்...

குறிப்பு: - தங்களின் கிடா விருந்து அழைப்புகள் இவ்விடம் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்...

விஷ வேர்கள்

பெரும்பாலும் கையூட்டு வாங்கும் அலுவலர்கள் (!!??) சொல்லும் காரணம்.... "நான் எவ்ளோ செலவு பண்ணி இந்த வேலைக்கு வந்திருக்கேன் தெரியுமா...??"
அதாவது இவர் தற்போது வகிக்கும் பதவிக்கு வருவதற்காக இவர் ஒரு பெருந்தொகையை கையூட்டாக கொடுத்து இருக்கிறார்... அந்த தொகையை ஈடுகட்டத்தான் இவர் கையூட்டு வாங்குகிறாராம்....



இதே போல மருத்துவ கல்வி கற்க இடம் வாங்க பெருந்தொகைகளை கொடுத்துவிட்டு பிறகு அவர் கல்லூரியில் இடம் வாங்கித்தராமல் ஏமாற்றி விட்டார் என்று ஒருவர் மீது ஒரு கும்பல் புகார் தெரிவித்து பிறகு சம்மந்தப்பட்டவர் கைது செய்யப்பட்டதும் நினைவிருக்கலாம்...

நான் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தி சொல்கிறேன்... இப்படி கையூட்டு வாங்குபவர்களை மட்டும் கைது செய்தால் போதாது.... கையூட்டு கொடுப்பவர்களையும் கைது செய்ய வேண்டும்.... இன்று கையூட்டு கொடுத்து பதவிக்கு வருபவர் பின்னாளில் இதே காரணத்தை சொல்லி பெரிய அளவில் கையூட்டு வாங்குவார் என்பது மிக நிச்சயம்.... மேலும்.... இவரிடம் பணம் இருக்கும் ஒரே காரணத்தால் தகுதியான யாரோ ஒருவருக்கு போக வேண்டிய வாய்ப்பை இவர் தட்டிப்பறித்திருக்கிறார் என்பதும் உறுதியாகிறது....

இவர்களை முளையிலேயே கிள்ளாவிட்டால் பின்னாளில் இவர்களால் பொது நிர்வாகம் சீரழியும்.....

பாரம்பரிய உணவும் ஆபத்தே...

பாரம்பரிய உணவுகள் உண்பது தற்போது பேஷனாகி வருகிறது... இதை இப்போது பேஷனாக்கும் அதே கும்பல் தான் சில-பல வருடங்கள் முன்பு பீட்சாவையும், பர்க்கரையும் அறிமுகம் செய்து கேழ்வரகு கூழ், கம்பஞ்சோறு உண்பவனை எல்லாம் "காட்டான்"களாக அடையாளப்படுத்தியது...

சரி... விஷயத்திற்கு வருவோம்... நம் முன்னோர்கள் உணவாக கொண்ட கம்பு, கேழ்வரகு, குதிரை வாலி, திணை, சாமை போன்ற சிறுதானிய உணவுகளை அதிகம் எடுத்துக்கொண்டார்கள்... இதிலிருந்து கிடைக்கும் அபரிமிதமான சக்தியை கொண்டே நாள் முழுதும் கடின உழைப்பை மேற்கொண்டார்கள்..

ஏர் உழுதல், வரப்பு வெட்டுதல், களை எடுத்தல், நடவு நடுதல், கதிர் அறுத்தல், அம்மி, ஆட்டுக்கல்லில் மசாலா/மாவு அரைத்தல், கிணற்றில் தண்ணீர் இறைத்தல், வெகு தொலைவில் இருந்து தலை-இடுப்பு-கை என மூன்று குடங்களில் தண்ணீர் கொண்டு வருதல்.... வெகுதூரம் நடை பயணம் மேற்கொள்ளுதல்... அப்புறம்.. சைக்கிள் ஒட்டுதல்.... இவை எல்லாம் அன்றாட வேலைகளாக இருந்தது.... இப்படியாகப்பட்ட கடின உழைப்பிற்கு தேவையான சக்தியை அந்த சிறுதானியங்கள் கொடுத்தது....

ஆனால்.... இன்று விவசாயமற்றுப்போன நிலையில் .. அல்லது.. இயந்திரங்களை முன்னிறுத்தி விவசாயம் செய்கின்ற நிலையில்.... , மிக்சி, கிரைண்டர், ஓவர்ஹெட் வாட்டர் டாங்க், கார்/மோட்டார் சைக்கிள்.. என எல்லா வேலைகளுமே மனித உடலை கொஞ்சம் கூட அலட்டாத வகையில் வாழ பழக்கி இருக்கிறது....
மேலும்... நவீன தலைமுறை உடலுழைப்பை துறந்து புத்தியை வைத்து சம்பாதிக்கும் பழக்கத்திற்கும் வந்து விட்டது...

இந்த நிலையில்.... ஒரு நாள் முழுதும் உடலுழைக்க சக்தியை கொடுத்த அந்த சிறுதானியங்கள் , இந்நாளைய உடலுழைப்பட்ற வாழ்க்கைக்கு எவ்விதம் பொருந்தும்??




அந்த சிறுதானியங்களில் பெறப்படும் அபரிமிதமான சக்தி "எரிக்கப்பட" இன்று உடல் உழைப்பில்லாத நிலையில்... அப்படி கிடைத்த சக்தி என்னவாகும்?? கொழுப்பாக மாற்றி உடலில் சேமிக்கப்படும் தானே?? இது உடலிற்கு நல்லதா??? இது கெடுதல் ஏற்படுத்தாதா??

நாம் எப்படி பழைய உழைப்பிற்கு தயாராக இல்லையோ.... அதே போல பழைய உணவும் நமக்கு பொருந்தாத உணவாகி விட்டது...

பர்க்கரையும், பீட்சாவையும் எப்படி நாகரீகம் என்று நம்ப வைத்து அறிமுகம் செய்தார்களோ... அந்த முட்டாள் தனத்திற்கு சற்றும் குறைந்ததல்ல இன்று பாரம்பரிய உணவு என்பதும்....

இறைவன் படைப்பு நியதியில் அந்தந்த பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கேற்ற உணவே அந்தந்த பகுதியில் விளையவும், அதற்கு தேவையான அளவு அந்த மக்கள் உழைக்கவும் வாய்ப்பிருந்தது.... மனிதன் எப்போது தங்கள் வாழிடங்கள், உணவு முறைகள் எல்லாவற்றையும் மாற்றிக்கொண்டானோ.... அப்போதே அந்த நியதி உடைந்து விட்டது...

இப்போது "நான் பாரம்பரிய காவலன்" என்பது சுத்த கோமாளித்தனம்... ஆபத்தை வேறொரு பரிமாணத்தில் வரவழைக்கும் முட்டாள்தனம்...

எல்லோருக்கும் தெரிஞ்சதுதான்

சமகால அரசியல் தலைவர்களின் பித்தலாட்டங்கள்... கொள்கை-ஒழுக்க பிறழ்வுகள் தெரியாதவர்கள்தான் அவர்கள் நடத்தும் கட்சிகளில் இருகிறார்களா??

கிராம-ஒன்றிய-வட்ட-நகர-மாவட்ட பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் என எல்லோருமே முட்டாள்களா என்ன?? தங்கள் கட்சி தலைமை/இரண்டாம் கட்ட/ மூன்றாம் கட்ட என அடுத்தடுத்த நிலை தலைவர்கள் அவர்களின் சக்திக்கேற்ற பித்தலாட்டங்களை செய்வதை அறியாத அளவிற்கு ஞானமற்றவர்களா என்ன??

அதுதான் இல்லை..... இவர்கள் நம்மை எல்லாம் விட பெரிய சிந்தனையாளர்கள், அறிவாளிகள்...

இவர்களது தலைவர்களை பற்றிய மோசமான செய்திகள் நமக்கு எவ்வளவு தெரியுமோ... அதை விட பன்மடங்கு கூடுதலாக தெரிந்தவர்கள்.... ஆனால் அவை எல்லாம் தெரிந்தும் சம்மந்தப்பட்டவரை "தலைவா.... வாழ்க.." என்று இவர்களால் கோஷம் போட முடிகிறதென்றால்... நம் நாட்டில் வாழ்க்கை முறை அவ்வளவு கேவலமாக இருக்கிறதென்றும்.... அந்த கேவலமான வாழ்க்கை முறையை தம் வசதிக்கேற்ற திருப்ப இவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது என்றும் தான் பொருள்...

ஆம்.... ஒரு பொதுவான கருத்தை உரக்க பேச வேண்டுமென்றால்... இங்கே அரசியல் பின்புலம் தேவையாயிருக்கிறது.... தொழில் செய்ய அரசியல் பின்புலம் தேவையாயிருகிறது.... சட்டத்தை மீறவும், குற்றங்களை செய்துவிட்டு தப்பிக்கவும் அரசியல் பின்புலத்தால் முடிகிறது... இதை எல்லாம் விட சமயங்களில் சாலையில் நடக்கவே அரசியல் பின்புலம் தேவையாக இருக்கிறது....

இப்படி ஒரு பின்புலத்தை தனி மனிதனால் / நம்மால் ஏற்படுத்திக்கொள்ள முடியாது.... அதற்கு ஒரு பெரிய அறிமுகம் தேவையாயிருக்கிறது....

தமிழ் வியாபாரம் செய்தோ, சினிமாவில் நடித்தோ, ஜாதி மக்களை ஒருங்கினைத்தோ கிடைத்த பரவலான அறிமுகத்தை/பிரபல்யத்தை வைத்து யாரோ ஒருவர் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் அரசியல் கட்சி என்ற பின்புலத்தை கொண்டு இயங்கும்போது இயல்பாக ஒரு பாதுகாப்போ, சம்பாதிப்பதற்கான வழியோ கிடைக்கிறது....

அதனால் தான் அவர்கள் "தலைவன் வாழ்க" என்று போலியாக குரல் கொடுத்தாவது அந்தந்த கட்சியில் இருக்கிறார்கள்..

மற்றபடி அவர்களுக்கு எல்லாம் தெரியும்...

என்ன.... இதற்காக அவர்கள் மனச்சாட்சியை அடகு வைத்திருக்கிறார்கள்.... அவ்வளவுதான்...

நமக்கு அம்மாதிரியான பின்புல அவசியம் இல்லாததால் மனச்சாட்சிக்கு விரோதமாக எந்த அரசியல்வாதியையுமே தலைவனாக ஏற்க முடியவில்லை...

துக்க மண்டபங்களும் சாத்தியம்தான்

திருமண,பெண்-மாப்பிள்ளை அழைப்பு , காதுகுத்து, பூப்புனித நீராட்டு போன்ற நல்ல விசேஷங்கள் பெரும்பாலும் வீட்டு வாசலில் பந்தலிட்டு, வாழை மரம் -தோரணங்கள் கட்டி, மின்விளக்கு அலங்காரங்கள் செய்தது, சாப்பாட்டிற்கென தனி பந்தல் அமைத்து, சமைக்க தனி கொட்டகை அமைத்து நடத்தப்பட்டன..

இதற்கென பந்தல்கால் நடுதல், சமையல் பாத்திரங்கள் எடுத்தல், நாற்காலி - மேஜைகள் ஏற்பாடு செய்தல்... பந்தலின் உட்புறம் வேட்டி கட்டுதல், அலங்கார தோரணங்கள் அமைத்தல், மின்விளக்கு அலங்காரம் செய்தல் என்று அல்லோகோலப்படும்... இவைகள் எல்லாம் ஒரு திருவிழா போல பரபரப்பாக இருக்கும்...

முன்பு இருந்த இந்த வழக்கம் தற்போது மண்டபங்களை நோக்கி நகர்த்தப்பட்டு விட்டது... மண்டபங்கள் என்றால் தனியான அலங்காரங்கள் தேவையில்லை... தனியான இருக்கைகள் எடுக்க வேண்டியதில்லை... சமையல் பாத்திரங்கள் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டியதில்லை... சாப்பாட்டு பந்தலில் மேஜை-நாற்காலிகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்...
பழைய காலம் மாதிரி பந்திப்பாய் விரிச்சு கீழ எல்லாம் உட்கார்ந்து சாப்ப்பிட முடியாது... சாப்பிடவும் கூடாது.... அது அசிங்கம்... நாமள்லாம் படிச்சவங்க... டீசண்டா பிகேவ் பண்ணனும்.... என்ற எண்ணமும்....

கூடவே...கொஞ்சம் செலவானாலும் அலைச்சல் மிச்சம்.... வண்டி பிடிக்க வேண்டாம்... ஆள் திரட்ட வேண்டாம்... அதோடு... விசேஷத்திற்கு வருபவர்களுக்கு போக்கு வரத்து வசதிக்கும் நன்றாக இருக்கும்...

இப்படியான மக்கள் மனநிலை மாற மாற... குக்கிராமங்களிலும் கூட திருமண மண்டபங்கள் பெருகி விட்டன...

சமகாலம் வரை நல்ல விசேஷங்களுக்கு மட்டுமே மண்டபங்களை நாடுகிறோம்... 



ஆனால்... சமகாலம் வரை மரணம் என்பது தொடர்பான சடங்குகள் எல்லாமே வீடுகளிலேயே நடத்தப்படுகிறது.. எதிர்காலத்தில் மக்கள் இதற்காகவும் மண்டபங்களை நாடக்கூடும் என்பது என் எண்ணம்...
(இது தற்காலத்தில் ஆட்சியாளர்களுக்கும், பெருந்தலைவர்களுக்கும் மட்டுமே நடைமுறையில் உள்ளது.... உதாரணம்- ராஜாஜி ஹால் )

யாரேனும் இறந்துவிட்டால் பூத உடலை ஒரு மண்டபத்தில் வைத்துவிட்டால் வருகிறவர்களுக்கு போக்கு வரத்து வசதி, இருக்கை வசதிகள் தனியாக ஏற்பாடு செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என்றாலும்....

அதை எல்லாம் விட மிக முக்கியமாக......இது நம்ம கவுரைதைய காட்டுற விஷயமில்லையா... நாம எவ்ளோ டீசண்டான ஆளுங்க... கொஞ்சம் யோசிங்க மக்கா...

சராசரி குடும்பஸ்தன் பயம்

இதோ தெரிகிறது சென்னை... எப்போதுமே எனக்கு மிரட்சியை தரும் சென்னை இப்போது பறவைப்பார்வையில்... முன்னிரவில் எங்களூர் ஏரிக்கரையில் இருக்கும் கருவேலமரத்தில் அடர்ந்து அமர்ந்திருக்கும் மின்மினி பூச்சிகள் மாதிரி வெளிச்ச புள்ளிகள்... நெருங்க நெருங்க.... வெளிச்சம் விரிகிறது...

அந்த இண்டிகோ நிறுவன இயந்திர பறவை எங்களையும் சுமந்துகொண்டு தாழ... தாழ..... இன்னும் தாழவென தரையிறங்குவதற்கான முஸ்தீபுகளில் இருக்கிறது... அதோ..... மெரீனா கடற்கரை.... அதோ.... அண்ணா சாலை.... அதோ... அந்நாளில் என்னுடன் அன்பாய் பழகி மாரடைப்பால் காலமான அன்புசிவன் அண்ணா வேலை செய்த ஸ்பிக் டவர்...அதோ.... கிண்டி மேம்பாலம்... ஹா... அதோ மீனம்பாக்கம் வானூர்தி நிலையம்... அதோ விமான ஓடுபாதை.....

மடியில் அமர்ந்திருக்கும் ஆதிக்கு எதுவும் புரியாவிட்டாலும் நான் முணுமுணுக்கிறேன்... இருவரும் கண்ணாடி வழியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறோம்.... இன்னும் சில வினாடிகளில் இந்த விமானம் தரை தொட்டு ஓடும்... என்ற எங்கள் எண்ணம் அடுத்த வினாடியே மாறியது...

ஆம்.... ஓடுபாதையை தொடப்போகும் சமயம் மீண்டும் விமானம் மேல் நோக்கி எழும்பி பறக்க ஆரம்பித்தது... ஏன்... என்னாச்சு.... எதுவும் பிரச்சினையா... விமான பயணிகளின் முகங்களில் பயம், பீதி, கலவரம் , சந்தேகம்... எதிர்பார்ப்பு என கலந்துகட்டிய பாவங்கள்...

மேலெழும்பிய விமானம் மீண்டும் வங்காள விரிகுடாவின் மீதும்... சென்னை நகர் மீதும் சற்றேறக்குறைய இருபது நிமிடங்கள் வட்டமிட.... மீண்டும்.... அதோ..... மெரீனா கடற்கரை.... அதோ.... அண்ணா சாலை.... அதோ... அந்நாளில் என்னுடன் அன்பாய் பழகி மாரடைப்பால் காலமான அன்புசிவன் அண்ணா வேலை செய்த ஸ்பிக் டவர்...அதோ.... கிண்டி மேம்பாலம்..

ஆனால்... அரை மணி நேரம் முன்பாக இருந்த அந்த ஆச்சர்ய மகிழ்ச்சி இம்முறை சற்று குறைந்திருந்தது... இன்னும் சொல்லப்போனால் இல்லாமலே இருந்தது....



ஏதேனும் இயந்திரக் கோளாறாய் இருக்குமோ... விமானத்தின் சக்கரம் வெளியில் வராமல் சிக்கி இருக்குமோ.... ரன்வே கிளியர் இல்லை என்றால் விமானிக்கு சிக்னல் கிடைத்திருக்காதே..... பிறகெப்படி அவர் ஓடுபாதை வரை வருவார்.... இல்லை... எதோ பிரச்சினைதான்... பார்க்கலாம்... எப்போதுமே மூன்றாவது கோணத்திலேயே யோசித்து பழகிய மனசு... இப்போதும் அப்படியே....

பொதுவாக விமான , ரயில் பயணங்களில் காப்பீடு செய்யாமல் பயணிப்பதில்லை என்றாலும்... இம்முறை குடும்பத்துடன் இதே விமானத்தில்... காப்பீட்டை என்ன செய்ய...

அட்ரினல் சுரப்பிகள் அதி வேகமாய் வேலை செய்தன...

அடுத்த இருபது நிமிடத்தில் ஒரு பெரிய குலுங்கலுடன் அந்த அல்லாய் பறவை ஓடுபாதையை தொட்டு உலா வந்து இளைப்பாறியது....
அப்ப்பாடா.... தப்பிச்சோம்டா....

மீண்டும் அதே இண்டிகோ... காப்பீடு செய்திருக்கிறேன்... இப்போது தனி... அதனால் கவலை இல்லை...